...
با دِلیدِلی کردنهای دلم چه کنم؟
خاطرههای زیباتر از دستانت را
از کجا بیاورم؟
زندگی که مرگ نیست
تا در سکوت ابدیتش
میلیاردها بار فرصت آرامش داشته باشم.
زندگی،
تنها
یکبار امانم داده
تا لذت بودنم را با تو حس کنم.
اهتزاز دستان تو
پروازِ آرامش منست.
« چرا این راه به پایان نمی رسد
تا که من به تو برسم
درازای جاده ها
در خستگی هایم کش می آیند »
اینجا به انتظارت نشستن آرام بخش تر است...
