ما همیشه بیشتر از شماست، در هر "ما"، "شما" وجود دارد به اضافۀ "من".
من برای خطاهای تو جسارت نقد دارم، اما در برابر خطاهای خودم ؟
این تبعیض میان "من" و "تو" از کجا در ذهنم کاشته شده است؟
چرا آنچه که برای تو میپسندم را بر خودم روا نمیدارم؟
کاش همانقدر جسارت نقد خودم را داشتم، که در نقد تو جسورم.
